"İnsanoğlu kuş misali.."
Dün neredeydim, bugün nerede duruyorum..
Koca bir sene öncesi ile bugün arasındaki değişim..
Geride sadece " gün'ler kalmışken" bugün ise koca bir boşluk var..
Her geçen gün daha da uzaklaştırırken, nasıl oluyorda bir yandanda yakınlaştırabiliyor..
Garip .. Gariplikler abidesi olarak yine garipliklerle doldurdum içimi..
Özlemek suç olmalı..
Unutma cezası verilmeli, özleyenlere..
Hatırlamak oda suç olmalı..
Onun içinde unutma cezası verilmeli.. Unuttum bile dememeli..
Unuturken hatırlatmamalı..
Her sene aynı gün, aynı dakikalar takvimden silinmeli..
Özlemek ve hatırlamak yasak !!
Saplanıp kalan yarım kalmışlık..
Hatırda kalan o son koku, sol yanımızdan sızmamalı..
Görmeden, dokunmadan hissetmeyi o nefesi.. Suç olmalı !!
Her hissettiğinde soğuk bir duş altında buz kesene kadar bekletmek olmalı cezası..
Tüm özlem duygusu çekilene kadar.. Sızmamalı sol yan(ımız)dan..
Özlemek..... Özlemek suç olmalı..
En büyük suç.. Müebbet verilmeli hükmü..
Burnunun direğini sızlatmamalı..
Git-me vakti(n) çoktan geçti..
Son durak..
Gitti..
Ardına bakmadan..
Git-me vakti(n) çoktan geçti...
Bazı bazı çok mu yanıyor canım..
Kırgınlığım çok canımı yakıyor..
Ağlayamıyorum.. Düşen sadece minik bir damla.. İçimde hep bir sonbahar...
Küskünlüğüm herşeye..
Ve sana..
Sana küsken barışamıyorum ki hiçbirşeyle..
Ne gidebiliyorum.. Ne unutabiliyorum... Nede özlemeden edemiyorum..
Bazı bazı işte..
Derin bir iç çekişim kadar yakınsın... Kaçamak bir bakıştasın hep..
Susma vakti..
Nemli bir sonbahar günü gibi susmalı, yağmur damlalarının sesi eşliğinde..
Sessizliğe, sessizce esme vakti..
